1G technologia wykorzystana w pierwszej generacji telefonii komĂÂłrkowej. ZaliczaĂ
ây sić⢠do niej analogowe telefony komĂÂłrkowe powstaĂ
âe na poczćâŚtku lat 80-tych. IstniaĂ
ây do momentu zastćâŚpienia ich przez cyfrowe telefony komĂÂłrkowe generacji 2G. Technologia telefonii komĂÂłrkowej pierwszej generacji, umoĂ
ÂźliwiaĂ
âa rozmowy telefoniczne w miejscach, gdzie telefon nie byĂ
â dostćâ˘pny. ByĂ
âo to jedyne rozwićâŚznie dla ludzi, ktĂÂłrzy stale podrĂÂłĂ
Âźowali i musieli być⥠w kontakcie z innymi. W odrĂÂłĂ
Âźnieniu od technologii 0G telefony miaĂ
ây mniejsze rozmiary i pozwalaĂ
ây na wićâ˘kszć⌠swobodćâ˘. Standardy, ktĂÂłre wykorzystywaĂ
ây technologić⢠1G, to :
* NMT (Nordic Mobile Telephone) - w krajach skandynawskich, Wschodniej Europie i Rosji.
* AMPS (Advanced Mobile Phone System) - w Stanach Zjednoczonych.
* TACS (Total Access Communications System) - w Wielkiej Brytani
* C-Netz - w Niemczech Zachdnich
* Radiocom 2000 - we Francji
* RTMI - we WĂ
âoszech
2,5G technologia bćâ˘dćâŚca fazć⌠przejĂ
âşciowć⌠pomićâ˘dzy drugć⌠i trzecić⌠generacjć⌠telefonii komĂÂłrkowych. Od technologii 2G odrĂÂłĂ
Âźnia jć⌠moĂ
ÂźliwoĂ
âşć⥠pakietowego przesyĂ
âania danych (GPRS). Termin 2,5G zostaĂ
â zdefiniowany jedynie w celach marketingowych. Technologia ta udostćâ˘pnia czćâ˘Ă
âşć⥠korzyĂ
âşci ze struktury 3G ale wykorzystuje gĂ
âĂÂłwnie moĂ
ÂźliwoĂ
âşci technologii 2G w sieciach GSM i CDMA. W odrĂÂłĂ
Âźnieniu od technologii drugiej generacji umoĂ
Âźliwia przesyĂ
âanie nie tylko dzwićâ˘ku czy wiadomoĂ
âşci tekstowej SMS ale takĂ
Âźe grafiki, animacji i plikĂÂłw z danymi rĂÂłĂ
Âźnego rodzaju. Zaimplementowano w niej takie protokoĂ
ây jak GPRS, EDGE dla GSM czy DMA2000 1x-RTT dla CDMA, ktĂÂłre zostaĂ
ây oficjalnie zakwalifikowane jako usĂ
âugi 3G (ze wzglćâ˘du na prćâ˘dkoĂ
âşć⥠przesyĂ
âu danych przekraczajćâŚcć⌠144 kb/s) ale sć⌠uwaĂ
Âźane za usĂ
âugi 2,5G, poniewaĂ
Âź sć⌠kilka razy wolniejsze od od "prawdziwych" usĂ
âug 3G.
2,75G rozwinićâ˘cie technologii 2,5G o szybszć⌠transmisjć⢠danych EDGE. Pojćâ˘cie 2,75G jest wykorzystywane dla systemĂÂłw, ktĂÂłre nie speĂ
âniajć⌠warunkĂÂłw technologii trzeciej generacji ale sć⌠przedstawiane jako takie produkty (przykĂ
âadem moĂ
Âźe być⥠standard CDMA-2000 bez opcji multi-carrier) lub takie, ktĂÂłre speĂ
âniajć⌠zadane wymagania ale nie sć⌠rozpatrywane jako takie (systemy EDGE).
2G technologia telefonii bezprzewodowej drugiej generacji. Jest to sieć⥠cyfrowa, w odrĂÂłĂ
Âźnieniu od wczeĂ
âşniejszej sieci analogowej 1G. Pozwala na przesyĂ
âanie dĂ
Âşwićâ˘ku cyfrowego (rozmowa telefoniczna) oraz wiadomoĂ
âşci tekstowych (SMS). Systemy analogowe miaĂ
ây sporo wad - maĂ
âć⌠odpornoĂ
âşć⥠na zakĂ
âĂÂłcenia, Ă
âatwoĂ
âşć⥠podsĂ
âuchu rozmĂÂłw, brak roamingu mićâ˘dzynarodowego i niedostateczna transmisja danych. WymusiĂ
âo to powstanie systemĂÂłw komĂÂłrkowych drugiej generacji (2G) popularnie zwanych GSM pracujćâŚcych w technice cyfrowej. Dla telefonii 2G zostaĂ
ây okreĂ
âşlone podstawowe cechy komunikacji:
* transmisja danych - 9,6 kb/s
* transmisja mowy - kodowanie z przepĂ
âywnoĂ
âşcić⌠13 kb/s
* dostćâ˘p do kanaĂ
âu radiowego ze zwielokrotnieniem czasowym i ramkć⌠TDMA (wspĂÂłĂ
âpracujćâŚcy z siecić⌠pakietowć⌠publicznć⌠- protokĂÂłt X.25) przesyĂ
âaniem SMS-ĂÂłw
* realizacja poĂ
âćâŚczeĂ
âź alarmowych
Pierwszy system GSM na Ă
âşwiecie zostaĂ
â oddany w 1991r, natomiast w Polsce system GSM 900 zostaĂ
â wprowadzony w 1996r przez firmy PTC (Polska Telefonia Cyfrowa) w sieci Era GSM oraz Polkomtel S.A. w sieci GSM Plus. W 1998 r koncesjć⢠na GSM 1800 dostaĂ
â trzeci polski operator Centertel - sieć⥠Idea. Telefonia 2G w 1995r. otrzymaĂ
âa usprawnienia, tj. transmisja telefaksowa, interfejs komputerowy, usĂ
âugi telekonferencyjne, czy indentyfikacja abonenta za pomocć⌠karty SIM.
3G telefonia komĂÂłrkowa trzeciej generacji znana takĂ
Âźe pod nazwć⌠UMTS (Universal Mobile Telecommunications Service). Z zaĂ
âoĂ
Âźenia ma oferować⥠zaawansowane usĂ
âugi wideotelefonii, interaktywnej telewizji oraz szybkiej transmisji danych dochodzćâŚcej do 2Mb/s. System trzeciej generacji, umoĂ
Âźliwia odbiorcom realizacjć⢠nowatorskich usĂ
âug multimedialnych w skali wykraczajćâŚcej poza moĂ
ÂźliwoĂ
âşci systemĂÂłw pierwszej (analogowej) i drugiej generacji (GSM) oraz zdolny jest do poĂ
âćâŚczenia moĂ
ÂźliwoĂ
âşci korzystania z komponentĂÂłw naziemnych i satelitarnych o globalnym zasićâ˘gu. 3G jest siecić⌠komĂÂłrkowć⌠skĂ
âadajćâŚcć⌠sić⢠z dwĂÂłch niezaleĂ
Âźnych podsystemĂÂłw, poĂ
âćâŚczonych za pomocć⌠standardowego interfejsu. Podsystemy te noszć⌠nazwy: UMTS Terrestrial Radio Access Network (UTRAN) - naziemna sieć⥠dostćâ˘pu radiowego zĂ
âoĂ
Âźona z Node B (Wćâ˘zeĂ
â cool.gif, ktĂÂłry jest odpowiednikiem stacji bazowej sieci GSM (GSM BTS) i kontrolera sieci radiowej RNC (Radio Network Controller), bćâ˘dćâŚcym odpowiednikiem kontrolera stacji bazowej sieci GSM (GSM BSC). Oznacza to moĂ
ÂźliwoĂ
âşć⥠poĂ
âćâŚczenia wszystkich naziemnych systemĂÂłw (komĂÂłrkowych - telefony GSM, przywoĂ
âawczych - pagery, i dyspozytorskich), oraz poĂ
âćâŚczenia systemĂÂłw satelitarnych w jeden spĂÂłjny system umoĂ
ÂźliwiajćâŚcy transmisjć⢠nie tylko gĂ
âosu, ale rĂÂłwnieĂ
Âź przekazu multimedialnego, czyli jednoczesnej transmisji gĂ
âosu, danych i obrazu przesyĂ
âanej z duĂ
Âźymi prćâ˘dkoĂ
âşciami w czasie rzeczywistym, korzystanie z radia i telewizji, Ă
âşcićâŚgania muzyki i filmĂÂłw z Internetu, itp.
3gp format zapisu plikĂÂłw audio i video uĂ
Âźywany w telefonach komĂÂłrkowych. Jest to uproszczona wersja ISO 14496-1 Media Format, zbliĂ
Âźona do formatu MOV uĂ
Âźywanego przez QuickTimeAudio - AMR. AMR jest narzucony przez specyfikacjć⢠systemu 3G.
AMR + video H.263 (lub MPEG 4) = "3gp"
Max. Bitrate = 64 kbit/s.
Video - 3gp: Kodowanie H.263 (standard ITU) nadajćâŚce sić⢠do maĂ
âych przepĂ
âywnoĂ
âşci: 20 ... 64 kbit/s lub MPEG-4 w czystej postaci... Po wysĂ
âaniu wiadomoĂ
âşci MMS dwa pliki sć⌠przesyĂ
âane oddzielnie w systemie GSM:
Audio/3gpp
Video/3gpp
... i Ă
âćâŚczone w telefonie po odbiorze.
Max. parametry pliku przy nagrywaniu: 128x96, 15 klatek na sekundćâ˘
Max. parametry pliku przy odtwarzaniu: 176x144, 15 klatek na sekundćâ˘
3GPP The 3rd Generation Partnership Project (3GPP) - porozumienie pomićâ˘dzy organizacjami ETSI (Europa), ARIB/TTC (Japonia), CCSA (Chiny), ATIS (USA) i TTA (Korea) ustanowione w grudniu 1998 r. Jego celem jest stworzenie specyfikacji i standardĂÂłw telefonii 3G w taki sposĂÂłb, aby byĂ
ây one globalnie kompatybilne. Specyfikacje 3GPP bazujć⌠na rozwinićâ˘tych specyfikacjach GSM. Obecnie znane sć⌠jako system UMTS.
8PSK (8-Phase Shift Keying) - oĂ
âşmiowarstwowe kluczowanie fazy. Metoda modulacji fali elektromagnetycznej polegajćâŚca na wysyĂ
âaniu sinusoidalnego sygnaĂ
âu, ktĂÂłrego faza zmienia sić⢠co 45 stopni od 0 do 360. Dzićâ˘ki takiej modulacji jest dostćâ˘pnych osiem rĂÂłĂ
Âźnych przebiegĂÂłw sinusoidalnych. 8PSK umoĂ
Âźliwia wićâ˘c jednorazowe wysĂ
âanie 3 bitĂÂłw informacji (2 do potćâ˘gi trzeciej). Modulacja 8PSK wykorzystywana jest w technologii EDGE, ktĂÂłra znacznie zwićâ˘ksza przepustowoĂ
âşć⥠sieci GSM oraz w telefonii trzeciej generacji UMTS.
AAC (Advanced Audio Coding) to algorytm stratnej kompresji danych dĂ
Âşwićâ˘kowych, ktĂÂłrego specyfikacja zostaĂ
âa opublikowana w roku 1997. Format AAC zaprojektowany zostaĂ
â jako nastćâ˘pca MP3, oferujćâŚcy lepszć⌠jakoĂ
âşć⥠dĂ
Âşwićâ˘ku przy podobnym rozmiarze danych. O ile przy niĂ
Âźszych przepĂ
âywnoĂ
âşciach AAC brzmi lepiej niĂ
Âź MP3, to przy Ă
âşrednich/wyĂ
Âźszych sć⌠porĂÂłwnywalne. Uznaje sićâ˘, iĂ
Âź plik w formacie AAC o przepĂ
âywnoĂ
âşci 96kbps ma jakoĂ
âşć⥠porĂÂłwnywalnć⌠lub lepszć⌠niĂ
Âź plik MP3 o przepĂ
âywnoĂ
âşci 128kbps.
Access Point Name (APN) Nazwa punktu dostćâ˘pu. W przypadku sieci GSM termin ten oznacza nazwć⢠serwera, ktĂÂłry obsĂ
âuguje transmisjć⢠danych. Wpisanie przez uĂ
Âźytkownika nazwy punktu dostćâ˘pu (APN) jest niezbćâ˘dne do korzystania z takich usĂ
âug jak WAP lub GPRS. W telefonach zakupionych u operatorĂÂłw APN jest juĂ
Âź zwykle zapisana w pamićâ˘ci aparatu i nie ma potrzeby jej wpisywania.
AGPS inaczej Assisted GPS jest rodzajem GPS wykorzystywanym w telefonach komĂÂłrkowych. UĂ
Âźywa on serwerĂÂłw operatora sieci do skrĂÂłcenia czasu potrzebnego na pierwsze znalezienie poĂ
âoĂ
Âźenia. UsĂ
âuga musi być⥠dostćâ˘pna u operatora, w przeciwnym wypadku GPS bćâ˘dzie dziaĂ
âaĂ
â, ale dĂ
âuĂ
Âźej bćâ˘dzie trwaĂ
âo pierwsze "poĂ
âćâŚczenie z satelitami". Telefony z obsĂ
âugć⌠AGPS to mićâ˘dzy innymi :
Motorola A920; Motorola A925; Motorola A1000; Motorola A1010
Programy do obsĂ
âugi Agps w Motorolach to NhGPS i MapViewGPS2
Airtime termin okreĂ
âşlajćâŚcy dĂ
âugoĂ
âşć⥠poĂ
âćâŚczenia z telefonu komĂÂłrkowego. W przypadku wićâ˘kszoĂ
âşci usĂ
âug (z wyjćâŚtkiem np. pakietowej transmisji danych GPRS) dĂ
âugoĂ
âşć⥠poĂ
âćâŚczenia jest podstawć⌠naliczania opĂ
âat za poĂ
âćâŚczenie.
Aktywna klapka klapka w telefonie, ktĂÂłra powoduje odebranie rozmowy w chwili jej otworzenia.
Alarm wibracyjny umoĂ
Âźliwia sygnalizowanie poĂ
âćâŚczeĂ
âź bez uĂ
Âźycia dĂ
Âşwićâ˘ku. Telefon jest wyposaĂ
Âźony w specjalny mechanizm, ktĂÂłry wibruje, sygnalizujćâŚc przychodzćâŚce poĂ
âćâŚczenie.
All IP Technologia pozwalajćâŚca na przesyĂ
âanie wszelkich danych w sieci operatora GSM w postaci pakietĂÂłw danych. Ma być⥠zastosowana w peĂ
âni w sieci UMTS.
ALT proces symulacji pićâ˘ciu lat uĂ
Âźywania w czasie czterech tygodni. Testowanie obejmuje naraĂ
Âźanie telefonu na ekstremalne warunki Ă
âşrodowiska oraz cykle, ktĂÂłre naĂ
âşladujć⌠wieloletnie uĂ
Âźytkowanie.
AMPS (Advanced Mobile Phone Service) to system analogowej telefonii komĂÂłrkowej dziaĂ
âajćâŚcy w paĂ
âşmie 824-894 MHz.Pasmo 824-849 wykorzystywane jest do poĂ
âćâŚczeĂ
âź stacji bazowej z telefonem, natomiast pasmo 869-894 MHz sĂ
âuĂ
Âźy do poĂ
âćâŚczeĂ
âź aparatĂÂłw ze stacjć⌠bazowćâŚ. Stosowany gĂ
âĂÂłwnie w krajach Ameryki PĂÂłĂ
ânocnej.
AMR (Adaptive Multi-Rate) - jest to format zapisu plikĂÂłw dĂ
Âşwićâ˘kowych, stosowany w dyktafonach telefonĂÂłw komĂÂłrkowych. Format AMR ma niskć⌠kompresjć⢠i moĂ
Âźe być⥠odtwarzany w telefonach komĂÂłrkowych, a takĂ
Âźe w programach RealPlayer oraz QuickTime.
AMR-NB Adaptive MultiRate NarrowBand - wćâŚskopasmowy AMR.
AMR-WB (true tones) Adaptive MultiRate WideBand - szerokopasmowy AMR.
Blackberry
to prawdziwie rewolucyjna metoda korzystania z poczty elektronicznej za poĂ
âşrednictwem telefonu komĂÂłrkowego. UĂ
Âźytkownik BlackBerry zyskuje staĂ
ây i szybki dostćâ˘p do poczty korporacyjnej z dowolnego miejsca, bez koniecznoĂ
âşci uĂ
Âźywania komputera lub laptopa. Nawet w trakcie podrĂÂłĂ
Âźy moĂ
Âźe odbierać⥠nowe e-maile bezpoĂ
âşrednio w swoim telefonie komĂÂłrkowym - bĂ
âyskawicznie i caĂ
âkowicie automatycznie - tak samo jak zwykĂ
âe SMS-y. KorzystajćâŚc z BlackBerry nie ma juĂ
Âź potrzeby sprawdzania skrzynki pocztowej, poniewaĂ
Âź odbiorca jest natychmiast powiadamiany o nadejĂ
âşciu nowej wiadomoĂ
âşci e-mail. MoĂ
Âźe jć⌠odczytać⥠w caĂ
âoĂ
âşci lub tylko jej wybranć⌠czćâ˘Ă
âşćâĄ, a nastćâ˘pnie zredagować⥠i wysĂ
âać⥠odpowiedĂ
Âş rĂÂłwnie Ă
âatwo, jak za pomocć⌠zwykĂ
âego programu obsĂ
âugujćâŚcego pocztć⢠elektronicznćâŚ. Zastosowana technologia push (Always On, Always Connected) zapewnia staĂ
âe poĂ
âćâŚczenie terminalu BlackBerry z firmowym serwerem poczty, a tym samym jego peĂ
ânć⌠synchronizacjć⢠ze skrzynkć⌠pocztowć⌠uĂ
Âźytkownika. PoĂ
âćâŚczenie realizowane jest dzićâ˘ki transmisji GPRS, a serwer firmowy automatycznie przesyĂ
âa uĂ
Âźytkownikowi nowe wiadomoĂ
âşci, nie wymagajćâŚc od niego Ă
Âźadnych dodatkowych dziaĂ
âaĂ
âź. WyjćâŚtkowć⌠zaletć⌠rozwićâŚzania jest takĂ
Âźe moĂ
ÂźliwoĂ
âşć⥠stosowania przez uĂ
Âźytkownika filtrĂÂłw, dzićâ˘ki ktĂÂłrym moĂ
Âźe on otrzymywać⥠tylko okreĂ
âşlone wiadomoĂ
âşci, np. te z najwyĂ
Âźszym priorytetem lub pochodzćâŚce od konkretnych osĂÂłb. Ponadto uĂ
Âźytkownik ma moĂ
ÂźliwoĂ
âşć⥠odebrania caĂ
âej wiadomoĂ
âşci lub tylko jej czćâ˘Ă
âşci (z moĂ
ÂźliwoĂ
âşcić⌠odczytania caĂ
âoĂ
âşci w dowolnym momencie).
Bluetooth
Bezprzewodowa technologia stworzona do transmisji danych. UrzćâŚdzenia Bluetooth komunikujć⌠sić⢠w paĂ
âşmie 2402-2480 MHz. Interfejs radiowy o zasićâ˘gu do 10m (lub wzmocniona wersja do 100m). Transfer danych max 1Mb/s. (w komunikatorze 9500 = 721 kb/s). BT wykorzystuje modulacje Frequency Hopping Spread Spectrum (FHSS): skoki 1600 razy na sekundć⢠na 79 kanaĂ
âach. PodziaĂ
â szczelin czasowych: 625 ms. BT oraz IRDA wykorzystuje protokĂÂłĂ
â OBEX.
BTS
(Base Transceiver Station) - Stacja Bazowa - czćâ˘Ă
âşć⥠zespoĂ
âu stacji bazowych, odpowiedzialna za funkcje transmisyjne, kontaktujćâŚca sić⢠poprzez interfejs radiowy ze stacjami ruchomymi oraz poprzez interfejs A-bis ze sterownikami stacji bazowych. SkĂ
âada sić⢠z bezobsĂ
âugowego nadajnika i odbiornika sygnaĂ
âĂÂłw radiowych, anteny i ukĂ
âadĂÂłw przetwarzania sygnaĂ
âĂÂłw radiowych.
CDMA
(Code Division Multiple Access) - Dzićâ˘ki technologii CDMA nie ma problemĂÂłw w momencie Ă
âćâŚczenia sić⢠wielu uĂ
ÂźytkownikĂÂłw telefonĂÂłw komĂÂłrkowych do jednego nadajnika. W telefonii GSM (tzw. druga generacja) stosuje sić⢠w tym celu dwie metody:
* FDMA, czyli podziaĂ
â czćâ˘stotliwoĂ
âşci; kaĂ
Âźdy telefon nadaje na innej czćâ˘stotliwoĂ
âşci, jedynie zbliĂ
Âźonej do czćâ˘stotliwoĂ
âşci deklarowanej (900, 1800 lub 1900 MHz)
* TDMA, czyli podziaĂ
â czasu; telefony nadajćâŚce na tej samej czćâ˘stotliwoĂ
âşci nadajć⌠tylko w okreĂ
âşlonych odstćâ˘pach czasowych (ang. time slot)
Metoda CDMA
opiera sić⢠na tym, Ă
Âźe wiele telefonĂÂłw rozmawia rĂÂłwnoczeĂ
âşnie i na tej samej czćâ˘stotliwoĂ
âşci, z tym tylko, Ă
Âźe dane przesyĂ
âane przez kaĂ
Âźdy telefon sć⌠odpowiednio zakodowane. MoĂ
Âźna to sobie wyobrazić⥠jak rozmowć⢠szeĂ
âşciu osĂÂłb przy jednym stole, przy czym jedynie po dwie parami naprzeciw siebie rozmawiajć⌠w tym samym jćâ˘zyku. Metoda ta opiera sić⢠na uĂ
Âźywaniu tzw. kodĂÂłw Walsha. Polega to na tym, Ă
Âźe jeden bit danej jest kodowany za pomocć⌠odpowiedniej sekwencji bitowej, natomiast urzćâŚdzenie odbierajćâŚce za pomocć⌠klucza (ktĂÂłrym jest ten kod Walsha) potrafi wiadomoĂ
âşć⥠rozkodowaćâĄ. Sekwencja ta nie jest byle jaka, lecz tak dobrana, Ă
Âźe komunikat zakodowany tym wĂ
âaĂ
âşnie kodem, ktĂÂłrego sić⢠aktualnie uĂ
Âźywa jako klucza, zostaje wzmocniony, natomiast pozostaĂ
âe komunikaty zostanć⌠osĂ
âabione. Dzićâ˘ki temu wszystkie komunikaty mogć⌠sić⢠swobodnie mieszać⥠ze sobćâŚ, nadajnik odbiera komunikaty od wszystkich telefonĂÂłw zmieszane w jedno, a na nadajniku nastćâ˘puje dopiero odfiltrowanie kaĂ
Âźdego pojedynczego komunikatu za pomocć⌠odpowiadajćâŚcego mu kodu.
Cell broadcast
Cell broadcast to usĂ
âuga polegajćâŚca na rozsyĂ
âaniu pewnych informacji (przypominajćâŚcych SMS-y) do abonentĂÂłw sieci znajdujćâŚcych sić⢠w zasićâ˘gu jednej stacji bazowej BTS. Mogć⌠to być⥠informacje na temat sytuacji na drogach, prognoza pogody, informacje o lokalizacji najbliĂ
Âźszego postoju taksĂÂłwek, posterunku policji, szpitala. Sć⌠pogrupowane tematycznie i nadawane na osobnych kanaĂ
âach. W Polsce wystćâ˘puje w ograniczonej formie zwanej Cell info - wyĂ
âşwietlana jest tylko nazwa miejscowoĂ
âşci, w ktĂÂłrej znajduje sić⢠BTS.
Cell info
Cell info to usĂ
âuga dostćâ˘pna w Polsce m.in. w sieci Plus GSM polegajćâŚca na wyĂ
âşwietlaniu na wyĂ
âşwietlaczu telefonu komĂÂłrkowego nazwy miejscowoĂ
âşci lub wojewĂÂłdztwa, w ktĂÂłrym abonent aktualnie sić⢠znajduje. Precyzyjniej jest to informacja nadawana przez BTS i nie okreĂ
âşla poĂ
âoĂ
Âźenia abonenta, lecz zawiera informacjćâ˘, do nadajnika w ktĂÂłrej miejscowoĂ
âşci lub w ktĂÂłrym wojewĂÂłdztwie telefon abonenta jest zalogowany.
Chatboard
Chatboard to maĂ
âa klawiatura przeznaczona dla telefonĂÂłw komĂÂłrkowych firmy Ericsson. Pozwalajć⌠ona na szybsze i wygodniejsze wpisywanie tekstu, szczegĂÂłlnie SMS-ĂÂłw.
CLIP
(Calling Line Identification Presentation) to identyfikacja abonenta wywoĂ
âujćâŚcego. UsĂ
âuga polega na wyĂ
âşwietlaniu numeru rozmĂÂłwcy na wyĂ
âşwietlaczu telefonu. UĂ
Âźytkownik przed odebraniem poĂ
âćâŚczenia ma moĂ
ÂźliwoĂ
âşć⥠sprawdzenia, kto do niego dzwoni.
CLIR
(Calling Line Identification Restriction) to blokada identyfikacji abonenta. UsĂ
âuga ta polega na blokadzie prezentacji wĂ
âasnego numeru na telefonach innych uĂ
ÂźytkownikĂÂłw. UsĂ
âuga ta jest dostćâ˘pna zarĂÂłwno w telefonii komĂÂłrkowej jak i stacjonarnej.
COLP
(Connected Line identification Presentation) to identyfikacja numeru z ktĂÂłrym istnieje juz poĂ
âćâŚczenie. UsĂ
âuga umoĂ
Âźliwia wyĂ
âşwietlenie numeru abonenta z ktĂÂłrym faktycznie zostaĂ
âo zestawione poĂ
âćâŚczenie. Ma to miejsce w przypadku gdy abonent ktĂÂłrego wywoĂ
âujemy skorzystaĂ
â z usĂ
âugi przekierowania poĂ
âćâŚczenia.
COLR
(Connected Line Identification Restriction) to blokada prezentacji numeru, z ktĂÂłrym nastćâŚpiĂ
âo poĂ
âćâŚczenie. UsĂ
âuga umoĂ
Âźliwia uniknićâ˘cie prezentacji numeru abonenta na ktĂÂłry kierowane sć⌠wywoĂ
âania z numeru wywoĂ
âywanego.
Content Copier
oprogramowanie Nokia Content Copier umoĂ
Âźliwia transmitowanie danych (spisu telefonĂÂłw, pozycji kalendarza itp.) mićâ˘dzy dwoma telefonami komĂÂłrkowymi firmy Nokia. Program Content Copier naleĂ
Âźy do pakietu oprogramowania PC Suite
DCS
(Digital Communication System) to wersja cyfrowej telefonii komĂÂłrkowej obecnie zaakceptowana pod nazwć⌠GSM 1800 i dziaĂ
âajćâŚca w paĂ
âşmie 1800 MHz.
DMCP
(Dynamic Menu Change Protocol) to technologia pozwalajćâŚca na dynamicznć⌠zmianć⢠menu telefonu. Podobna do SIM Toolkit, ale nie wymagajćâŚca specjalnej karty SIM (jest wbudowana w telefon).
DRM
Digital Rights Management czyli system ochrony danych przed dalszym "pirackim" przesyĂ
âaniem. Tym systemem chronione sćâŚ: obrazy, dĂ
Âşwićâ˘ki, gry itd.
DTMF
(Dual-Tone Multi-Frequency) to kod dĂ
Âşwićâ˘kowy, skĂ
âadajćâŚcy sić⢠z dwĂÂłch dĂ
Âşwićâ˘kĂÂłw. Powstaje w momencie naciĂ
âşnićâ˘cia w telefonie przycisku (od 0 do 9 lub * i #). Tony te, choć⥠sć⌠niezrozumiaĂ
âe dla czĂ
âowieka, umoĂ
Âźliwiajć⌠kontaktowanie sić⢠rĂÂłĂ
Âźnych urzćâŚdzeĂ
âź podĂ
âćâŚczonych do linii telefonicznej, np. automatyczne sekretarki, telefaksy, systemy zdalnej kontroli, usĂ
âugi telebankingu, systemy IVR.
DTX
(Discontinous Transmission Exchange) to funkcja telefonu komĂÂłrkowego, dzićâ˘ki ktĂÂłrej w momencie gdy nic nie mĂÂłwimy dĂ
âuĂ
Âźszy czas, telefon moĂ
Âźe wyĂ
âćâŚczyć⥠swĂÂłj nadajnik. Aby nasz rozmĂÂłwca nie usĂ
âyszaĂ
â ciszy, jego telefon generuje pewien szum naĂ
âşladujćâŚcy odbierane w czasie mĂÂłwienia szumy. ObniĂ
Âźa to zuĂ
Âźycie energii.
Dual Band
to cecha telefonu komĂÂłrkowego przystosowanego do pracy w dwĂÂłch rĂÂłĂ
Âźnych pasmach czćâ˘stotliwoĂ
âşci radiowych GSM 900/1800. Technologia Dual Band umoĂ
Âźliwia elastyczne zwićâ˘kszenie pojemnoĂ
âşci sieci GSM.
Dwuzakresowy
Telefon komĂÂłrkowy, ktĂÂłry moĂ
Âźe pracować⥠w dwĂÂłch pasmach czćâ˘stotliwoĂ
âşci, na przykĂ
âad w paĂ
âşmie cyfrowym 900 MHz i w paĂ
âşmie GSM 1800 MHz.
EDGE
(Enhanced Data Rates for Global Evolution) Pakietowy system transmisji danych dla sieci GSM. Jest to ulepszona wersja GPRS. Teoretyczna maksymalna szybkoĂ
âşć⥠poĂ
âćâŚczenia EDGE wynosi 384 kbit/s, faktycznie uzyskiwane prćâ˘dkoĂ
âşci sć⌠rzćâ˘du 115 kbit/s. Technologia ta okazaĂ
âa sić⢠"zabĂÂłjcza" dla rozwoju sieci 3G (Trzeciej Generacji), gdyĂ
Âź pozwala na korzystanie z wićâ˘kszoĂ
âşci mobilnych usĂ
âug multimedialnych (np. video-streaming), lecz nie wymaga, tak jak w przypadku UMTS, caĂ
âkowitej przebudowy infrastruktury operatora jak i zupeĂ
ânie nowych terminali (telefonĂÂłw), a jedynie stosunkowo niewielkich modyfikacji infrastruktury juĂ
Âź istniejćâŚcej.
Efekt pamićâ˘ci efekt pamićâ˘ci wystćâ˘puje w momencie powtarzanego niepeĂ
ânego rozĂ
âadowywania baterii i ponownego jej naĂ
âadowania. Stopniowo akumulator zmniejsza swojć⌠objćâ˘toĂ
âşć⥠bezpowrotnie. Dlatego teĂ
Âź po pewnym czasie takć⌠zuĂ
Âźytć⌠baterić⢠naleĂ
Âźy wymienić⥠na nowćâŚ. Efekt ten jest najbardziej widoczny w bateriach niklowo-kadmowych. Aby zapobiec temu procesowi, naleĂ
Âźy uformować⥠nowć⌠baterić⢠(polega to na co najmniej trzykrotnym peĂ
ânym jej naĂ
âadowaniu i rozĂ
âadowaniu).
Efekt pamićâ˘ciowy Ă
âadowanie baterii, ktĂÂłra nie zostaĂ
âa caĂ
âkowicie rozĂ
âadowana, powoduje stopniowe skrĂÂłcenie czasu jej uĂ
Âźywania. Efekt pamićâ˘ciowy wystćâ˘puje najczćâ˘Ă
âşciej w bateriach niklowo-kadmowych, rzadziej w bateriach typu NiMH (niklowoââŹâśwodorkowych), a najrzadziej w bateriach litowo-jonowych
EFR (Enhanced Full Rate) to technologia majćâŚca na celu polepszenie jakoĂ
âşci dĂ
Âşwićâ˘ku przesyĂ
âanego w sieciach GSM. EFR zapewnia lepszć⌠jakoĂ
âşć⥠rozmowy dzićâ˘ki wykorzystaniu dwĂÂłch kanaĂ
âĂÂłw do transmisji.
EMS (Enhanced Message Service) wzbogacona wiadomoĂ
âşć⥠tekstowa, rozwinićâ˘cie usĂ
âugi SMS dla telefonii komĂÂłrkowej w sieciach GSM, TDMA oraz CDMA. UsĂ
âuga EMS umoĂ
Âźliwia przesyĂ
âanie za pomocć⌠telefonu komĂÂłrkowego wiadomoĂ
âşci tekstowych, ktĂÂłre mogć⌠zawierać⥠specjalne formatowanie tekstu (pogrubienie lub kursywa), animacje, obrazki, ikony, efekty dzwićâ˘kowe i rĂÂłĂ
Âźnorodne dzwonki. WiadomoĂ
âşć⥠EMS wysĂ
âana do urzćâŚdzenia, ktĂÂłre jej nie obsĂ
âuguje, zostanie odczytana jako wiadomoĂ
âşć⥠tekstowa SMS.
ETSI (European Telecommunication Standards Institute) to Europejska organizacja zajmujćâŚca sić⢠ustalaniem standardĂÂłw telekomunikacyjnych.
Firmware to program zapisany w pamićâ˘ci ROM urzćâŚdzenia. Wewnćâ˘trzne oprogramowanie rĂÂłĂ
Âźnych urzćâŚdzeĂ
âź np. telefonĂÂłw komĂÂłrkowych.
Flash to staĂ
âa pamićâ˘ć⥠telefonu niedostćâ˘pna dla typowego uĂ
Âźytkownika, ma moĂ
ÂźliwoĂ
âşć⥠przeprogramowania, przechowuje oprogramowanie sĂ
âuchawki. Za pomocć⌠odpowiedniego kabla istnieje moĂ
ÂźliwoĂ
âşć⥠zmienienia jej zawartoĂ
âşci. Jest to popularna metoda zdejmowania SIM-LockĂÂłw, jednak bardzo niebezpieczna.
GPRS (General Packet Radio Service) Teoretyczna maksymalna szybkoĂ
âşć⥠poĂ
âćâŚczenia GPRS wynosi 170 kbit/s, faktycznie uzyskiwane prćâ˘dkoĂ
âşci sć⌠rzćâ˘du 53,6 kbit/s ProtokĂÂłĂ
â GPRS umoĂ
Âźliwia przesyĂ
âanie danych w postaci pakietĂÂłw. Na czas transportu w sieci kaĂ
Âźdy pakiet ma nadawany unikalny numer, ktĂÂłry umoĂ
Âźliwia rozpoznanie go po dotarciu do adresata. Koszt poĂ
âćâŚczenia jest naliczany na podstawie iloĂ
âşci przesĂ
âanych informacji a nie na podstawie dĂ
âugoĂ
âşci poĂ
âćâŚczenia. Dzićâ˘ki takiemu rozwićâŚzaniu, abonent moĂ
Âźe być⥠przez caly czas w sieci i nie ponosi z tego tytuĂ
âu Ă
Âźadnych kosztĂÂłw. PoĂ
âćâŚczenie jest nawićâŚzywane w momencie wystćâŚpienia Ă
ÂźćâŚdania wysĂ
âania lub odebrania danych. RozwićâŚzanie to omija czasochĂ
âonny proces logowania. Pakietowa transmisja danych umoĂ
Âźliwia na efektywne wykorzystanie zasobĂÂłw sieci (np. podczas przeglćâŚdania stron WWW wykorzystana jest jedynie czćâ˘Ă
âşć⥠pasma, a w tym samym czasie inny klient moĂ
Âźe wykorzystać⥠to samo Ă
âćâŚcze w celu transmisji danych).
GPS (Global Positioning System - NAVigation System Time And Ranging) - system nawigacji satelitarnej obejmujćâŚcy zasićâ˘giem caĂ
âć⌠kulć⢠ziemskćâŚ. Zasada dziaĂ
âania polega na pomiarze czasu dotarcia sygnaĂ
âu radiowego z satelitĂÂłw do odbiornika. ZnajćâŚc prćâ˘dkoĂ
âşć⥠fali elektromagnetycznej moĂ
Âźna obliczyć⥠odlegĂ
âoĂ
âşć⥠odbiornika od satelitĂÂłw. MajćâŚc wpisane do pamićâ˘ci urzćâŚdzenia poĂ
âoĂ
Âźenie satelitĂÂłw w czasie, mikroprocesor odbiornika moĂ
Âźe obliczyć⥠pozycjć⢠geograficznć⌠(dĂ
âugoĂ
âşćâĄ, szerokoĂ
âşć⥠geograficznćâŚ), wysokoĂ
âşć⥠nad ukĂ
âadem odniesienia oraz z duĂ
Âźć⌠dokĂ
âadnoĂ
âşcić⌠aktualny czas UTC.
GSM Global System for Mobile Comunication - najpopularniejszy cyfrowy standard telefonii komĂÂłrkowej na Ă
âşwiecie. TelefonĂÂłw GSM uĂ
Âźywa przeszĂ
âo miliard ludzi w ponad 200 krajach. Dzićâ˘ki wszechobecnoĂ
âşci standardu GSM upowszechniĂ
â sić⢠mićâ˘dzynarodowy roaming. GSM rĂÂłĂ
Âźni sić⢠znaczćâŚco od swoich poprzednikĂÂłw w tym sensie, Ă
Âźe wszystkie poĂ
âćâŚczenia odbywajć⌠sić⢠cyfrowo. Z punktu widzenia konsumenta, najwićâ˘kszć⌠zaletć⌠GSM jest wyĂ
Âźsza jakoĂ
âşć⥠gĂ
âosu i usĂ
âugi przesyĂ
âania wiadomoĂ
âşci tekstowych. Zaletć⌠dla operatorĂÂłw jest moĂ
ÂźliwoĂ
âşć⥠stosowania urzćâŚdzeĂ
âź rĂÂłĂ
Âźnych producentĂÂłw (nie byĂ
âoby to moĂ
Âźliwe bez otwartego standardu). Ponadto standaryzacja umoĂ
ÂźliwiĂ
âa operatorom oferować⥠usĂ
âugć⢠roamingu co oznacza, Ă
Âźe subskrybent moĂ
Âźe uĂ
Âźywać⥠telefonu na caĂ
âym Ă
âşwiecie. GSM utrzymuje kompatybilnoĂ
âşć⥠wstecz tzn., Ă
Âźe stare modele telefonĂÂłw GSM dziaĂ
âajć⌠bezproblemowo w dzisiejszych sieciach mimo iĂ
Âź do standardu GSM dodano wiele nowych funkcji. GSM rĂÂłĂ
Âźni sić⢠od systemĂÂłw pierwszej generacji pod wieloma wzglćâ˘dami. Podstawowć⌠sprawć⌠jest przejĂ
âşcie z analogowego systemu kodowania mowy i sygnalizacji na cyfrowy. Dzićâ˘ki temu moĂ
Âźliwe staĂ
âo sić⢠wprowadzenie nowych usĂ
âug takich jak transmisja danych (GPRS) czy dostćâ˘p do internetu (WAP). Kolejnć⌠sprawć⌠jest sposĂÂłb dostćâ˘pu uĂ
Âźytkownika do kanaĂ
âu radiowego. W systemach takich jak AMPS czy NMT na czas rozmowy przydzielany byĂ
â kanaĂ
â o danej czćâ˘stotliwoĂ
âşci. W GSM uĂ
Âźytkownik moĂ
Âźe nadawać⥠jedynie przez chwilć⢠(0,577 ms) na konkretnej czćâ˘stotliwoĂ
âşci. Nastćâ˘pnie czeka 4,039 ms i po tym znowu moĂ
Âźe nadawaćâĄ. Jest to wićâ˘c poĂ
âćâŚczenie techniki wielodostćâ˘pu czasowego (TDMA) i czćâ˘stotliwoĂ
âşciowego (FDMA).
GSM Phase 2 rozszerzony standard sieci GSM, ktĂÂłry daje wiele interesujćâŚcych moĂ
ÂźliwoĂ
âşci. GSM Phase 2 obsĂ
âuguje m.in. dostćâ˘p do sieci pakietowej, Call Waiting, oczekiwanie na poĂ
âćâŚczenie, zawieszenie poĂ
âćâŚczenia, telekonferencje, taryfikacja rozmĂÂłw na bieĂ
ÂźćâŚco.
Handover przenoszenie poĂ
âćâŚczenia radiowego telefonu z jednć⌠komĂÂłrkć⌠na poĂ
âćâŚczenie z innć⌠(rozmowa telefoniczna cićâŚgle trwa). Dzieje sić⢠tak: 1) gdy nowe poĂ
âćâŚczenie moĂ
Âźe zapewnić⥠lepszć⌠jakoĂ
âşć⥠(jego parametry sć⌠cićâŚgle sprawdzane przez stacjć⢠bazowć⌠i telefon) 2) gdy telefon znajduje sić⢠na styku kilku komĂÂłrek i moĂ
Âźe juĂ
Âź korzystać⥠z innych (powstaĂ
âe wolne miejsce wykorzystujć⌠telefony, ktĂÂłre sć⌠tylko w zasićâ˘gu "starej" komĂÂłrki).
HSCSD High-Speed Circuit-Switched Data - rozwinićâ˘cie transmisji GSM, wykorzystujćâŚce do transmisji danych do czterech kanaĂ
âĂÂłw radiowych jednoczeĂ
âşnie. IloĂ
âşć⥠wykorzystanych kanaĂ
âĂÂłw jest ustalana dynamicznie w zaleĂ
ÂźnoĂ
âşci od zapotrzebowania. Pozwala to na zwićâ˘kszenie prćâ˘dkoĂ
âşci transferu danych do 56,7 kb/s. HSCSD zostaĂ
â stworzony w celu optymalizacji kodu korygujćâŚcego bĂ
âćâ˘dy podczas transmiji danych. Korekcja bĂ
âćâ˘dĂÂłw wykorzystana w transmisji GSM zajmowaĂ
âa zbyt wiele miejsca w porĂÂłwnaniu z zawartć⌠informacjćâŚ, dlatego teĂ
Âź rozpoczćâ˘to prace nad nowym protokoĂ
âem. HSCSD umoĂ
Âźliwia kilka pozomĂÂłw korekcji bĂ
âćâ˘dĂÂłw w zaleĂ
ÂźnoĂ
âşćâĄi od jakoĂ
âşci poĂ
âćâŚczenia radiowego. Pozwala na korzystanie z aplikacji uwarunkowanych czasowo, od ktĂÂłrych oczekuje sić⢠stosunkowo staĂ
âej szybkoĂ
âşci przesyĂ
âania danych. ProtokĂÂłĂ
â ten znalazĂ
â zastosowanie w przekazach plikĂÂłw poczty elektronicznej i plikĂÂłw komputerowych, duĂ
Âźych plikĂÂłw graficznych lub telekonferencjach. ProtokĂÂłĂ
â HSCSD nie musi czekać⥠na pozwolenie, aby przesĂ
âać⥠pakiet z sieci.
IMEI International Mobile Equipment Identity - unikalny numer identyfikacyjny telefonu pracujćâŚcego w sieci GSM lub UMTS. Zwykle umieszczony jest pod baterićâŚ, moĂ
Âźna go teĂ
Âź wyĂ
âşwietlić⥠w kaĂ
Âźdym telefonie po wybraniu sekwencji *#06#. UĂ
Âźywany jest przez sieć⥠do identyfikacji terminala (telefonu) co umoĂ
Âźliwia min. blokadć⢠skradzionych telefonĂÂłw. Po zablokowaniu numeru IMEI dany aparat jest odrzucany przez siećâĄ, nawet jeĂ
âşli zmienimy w nim kartć⢠SIM. IMEI to pićâ˘tnastocyfrowy numer, na podstawie ktĂÂłrego moĂ
Âźemy uzyskać⥠szczegĂÂłĂ
âowe informacje o telefonie. Budowa numeru jest nastćâ˘pujćâŚca:
XXXXXX XX XXXXXX X
TAC FAC SNR SP
* TAC (Type Approval Code) - Kod Homologacyjny (pierwsze dwie cyfry to kod kraju, gdzie dokonano homologacji)
* FAC (Final Assembly Code) - Ostateczny Kod MontaĂ
Âźu (01,02 - AEG, 10,20,70 - Nokia, 41,44 - Siemens, 51 - Sony lub Ericsson)
* SNR (Serial Number) - Numer seryjny
* SP (Spare)- Zapasowy
W wielu krajach (takĂ
Âźe w Polsce) w celu zmniejszenia iloĂ
âşci kradzieĂ
Âźy telefonĂÂłw, zmiana numeru IMEI lub posiadanie sprzćâ˘tu sĂ
âuĂ
ÂźćâŚcego do takiej zmiany jest przestćâ˘pstwem. Mimo to, szacuje sićâ˘, Ă
Âźe okoĂ
âo 10% numerĂÂłw IMEI na caĂ
âym Ă
âşwiecie nie jest unikalna, czyli najprawdopodobniej zostaĂ
ây one zmienione po kradzieĂ
Âźy telefonu.
IMSI (International Mobile Subscriber Identify) to numer nadawany telefonowi komĂÂłrkowemu przez siećâĄ. Pierwsze trzy cyfry tego numeru to jego MCC, nastćâ˘pne trzy to MNC, a reszta to unikalny numer.
IMSI attach to czynnoĂ
âşć⥠wykonywana po wĂ
âćâŚczeniu telefonu. Polega ona na tym, Ă
Âźe podaje on sieci komĂÂłrkowej informacjćâ˘, Ă
Âźe jest juĂ
Âź aktywny i moĂ
Âźna sić⢠z nim komunikować⥠(np. wysĂ
âać⥠zalegĂ
âe SMS-y) oraz dostaje numer IMSI.
IMSI detach to funkcja informujćâŚca sieć⥠komĂÂłrkowć⌠przy wyĂ
âćâŚczeniu telefon, Ă
Âźe nie bćâ˘dzie moĂ
Âźliwa z nim komunikacja (i jego IMSI jest juĂ
Âź nieaktualny).
IMT 2000 IMT (International Mobile Telecommunications) to Inicjatywa Mićâ˘dzynarodowej Unii Telekomunikacyjnej ITU majćâŚca na celu stworzenie jednolitej platformy umoĂ
ÂźliwiajćâŚcej Ă
âşwiadczenie usĂ
âug bezprzewodowego dostćâ˘pu do mićâ˘dzynarodowej infrastruktury telekomunikacyjnej.
IrDA (ang. infra-red data association) technologia IrDA wykorzystuje skupionć⌠wićâŚzkć⢠Ă
âşwiatĂ
âa w paĂ
âşmie podczerwonym, ktĂÂłrej czćâ˘stotliwoĂ
âşć⥠jest mierzona w terahercach THz (biliony hercĂÂłw). Warunkiem zastosowanie IrDA jest posiadanie co najmniej dwĂÂłch urzćâŚdzeĂ
âź, pomićâ˘dzy ktĂÂłrymi nie ma niczego co by utrudniaĂ
âo ich wzajemnć⌠widocznoĂ
âşćâĄ. NaleĂ
Âźy pamićâ˘taćâĄ, Ă
Âźe odlegĂ
âoĂ
âşć⥠ograniczona jest do kilku metrĂÂłw. Obecnie standard ten jest implementowany w wićâ˘kszoĂ
âşci komputerĂÂłw przenoĂ
âşnych, telefonĂÂłw komĂÂłrkowych, a takĂ
Âźe niektĂÂłrych modelach komputerĂÂłw osobistych, drukarek czy aparatĂÂłw cyfrowych. Standard ten skĂ
âada sić⢠z kilku protokoĂ
âĂÂłw podzielonych na warstwy, korzystajćâŚcych wzajemnie ze swoich usĂ
âug. Jednym z protokoĂ
âĂÂłw jest IrCOMM, pozwalajćâŚcy na emulacjć⢠portu szeregowego lub rĂÂłwnolegĂ
âego. Nastćâ˘pnym jest IrLAN - protokĂÂłĂ
â dostćâ˘pu do sieci LAN, ktĂÂłry umoĂ
Âźliwia: doĂ
âćâŚczenie komputera do sieci LAN poprzez urzćâŚdzenie dostćâ˘powe - popularne np. w Japonii; poĂ
âćâŚczenie do sieci LAN poprzez inny komputer juĂ
Âź poĂ
âćâŚczony - w tym przypadku oba komputery wspĂÂłĂ
âdzielć⌠adres MAC; komputer poĂ
âćâŚczony za pomocć⌠IrLAN jest widziany wtedy jako zasĂÂłb na komputerze stacjonarnym; utworzenie sieci LAN z dwĂÂłch komputerĂÂłw Ă
âćâŚczćâŚcych sić⢠ze sobćâŚ. Sć⌠jeszcze protokoĂ
ây: IrOBEX - do wymiany plikĂÂłw, TinyTP - zapewniajćâŚcy niezawodnoĂ
âşć⥠transmisji. Wymienione protokoĂ
ây, istotne z punktu widzenia uĂ
Âźytkownika, sć⌠nieobowićâŚzkowe implementuje sić⢠je zaleĂ
Âźnie od potrzeb, co pozwala zmniejszyć⥠koszty rozwićâŚzaĂ
âź. KompatybilnoĂ
âşć⥠urzćâŚdzeĂ
âź zapewniajć⌠wspĂÂłlne protokoĂ
ây warstwy fizycznej i Ă
âćâŚcza danych. Dzićâ˘ki temu IrDA charakteryzuje sićâ˘: Ă
âatwoĂ
âşcić⌠dodawania nowych usĂ
âug przez dodanie protokoĂ
âu warstwy aplikacyjnej, moĂ
ÂźliwoĂ
âşcić⌠zwićâ˘kszenia szybkoĂ
âşci w nastćâ˘pnych wersjach, bez utraty kompatybilnoĂ
âşci ze starszymi oraz moĂ
ÂźliwoĂ
âşcić⌠uzyskania pewnych oszczćâ˘dnoĂ
âşci przez implementowanie tylko czćâ˘Ă
âşci protokoĂ
âĂÂłw (np. aparat cyfrowy niekoniecznie musi mieć⥠protokĂÂłĂ
â IrLAN). Obecnie wykorzystywane sć⌠dwie wersje IrDA: 1.0 i 1.1. W pierwszej maksymalna prćâ˘dkoĂ
âşć⥠transmisji wynosi 115 kb/s, a w drugiej 4 Mb/s. A najszybsza wersja pozwala na transmisjć⢠danych z szybkoĂ
âşcić⌠16 Mb/s. UrzćâŚdzenia nawićâŚzujć⌠poĂ
âćâŚczenie z prćâ˘dkoĂ
âşcić⌠9600 b/s oraz ustalajć⌠maksymalnć⌠prćâ˘dkoĂ
âşć⥠transmisji. KaĂ
Âźde poĂ
âćâŚczenie jest typu punkt-punkt, przy czym maksymalna odlegĂ
âoĂ
âşć⥠mićâ˘dzy urzćâŚdzeniami wynosi do 3 m, muszć⌠sić⢠one widziećâĄ, maksymalny kćâŚt odchylenia przy ktĂÂłrym transmisja bćâ˘dzie jeszcze zachodzić⥠wynosi 15ð). W ten sposĂÂłb wiele poĂ
âćâŚczeĂ
âź IrDA moĂ
Âźe pracować⥠obok siebie bez zakĂ
âĂÂłceĂ
âź.
Java MIDP 2.0 (Mobile Information Device Profile). J2ME, Java 2 Micro Edition. Specyfikacja opracowana przez firmć⢠Sun Microsystems opisujćâŚca uproszczonć⌠wersjć⢠platformy Java 2. Platforma J2ME zostaĂ
âa zaprojektowana z myĂ
âşlć⌠o urzćâŚdzeniach o bardzo ograniczonych zasobach, takich jak telefony komĂÂłrkowe lub palmtopy. Ze wzglćâ˘du na ograniczenia techniczne takich urzćâŚdzeĂ
âź, tj. wolniejsze procesory, mniejszć⌠pamićâ˘ćâĄ, J2ME posiada swĂÂłj wĂ
âasny, okrojony w stosunku do J2SE zbiĂÂłr klas zwanych konfiguracjć⌠(ang. configuration). Konfiguracje sć⌠uzupeĂ
âniane przez profile (ang. profile) dodajćâŚce do istniejćâŚcych klas swoje wĂ
âasne klasy zapewniajćâŚce wykonywanie okreĂ
âşlonych zadaĂ
âź na konkretnych urzćâŚdzeniach. Profile mogć⌠natomiast być⥠wzbogacone o pakiety opcjonalne (ang. Optional Packages). Taka rĂÂłĂ
ÂźnorodnoĂ
âşć⥠API (Application Programming Interface) daje projektantom i programistom duĂ
Âźć⌠elastycznoĂ
âşć⥠w tworzeniu oprogramowania dla urzćâŚdzeĂ
âź wyposaĂ
Âźonych w rĂÂłĂ
Âźne konfiguracje sprzćâ˘towe. Najczćâ˘Ă
âşciej spotykanć⌠kombinacjć⌠jest poĂ
âćâŚczenie konfiguracji CLDC (Connected Limited Device Configuration) i profilu MIDP (Mobile Information Device Profile). Ă
ąrodowisko J2ME posiada takĂ
Âźe w zaleĂ
ÂźnoĂ
âşci od wybranej konfiguracji, swoje wĂ
âasne maszyny wirtualne.
Specyfikacja MIDP 2.0 (JSR 118):
* Wykorzystanie wićâ˘kszej funkcjonalnoĂ
âşci w grach (Sprites, backlight etc)
* Wićâ˘cej bezpieczeĂ
âźstwa (HTTPS, crypto signing etc)
* Wykorzystanie OTA & push z poziomu midletu
Inne standardy Java poszerzajćâŚce moĂ
ÂźliwoĂ
âşci
* Wireless messaging API (JSR 120)
* Location API (JSR-179)
* Mobile Media API (JSR 135 )
* Mobile 3D Graphics (JSR 184)
* Bluetooth (JSR 85)
Kb/s Kilobit (tysićâŚc bitĂÂłw) na sekundćâ˘. Jest to miara szybkoĂ
âşci przesyĂ
âania danych. Kilobit jest jednostkć⌠informacji rĂÂłwnć⌠1024 bitom.
Li-Ion baterie litowo-jonowe nie sć⌠tak wytrzymaĂ
âe jak baterie Ni-MH czy NI-Cd, jednak wystćâŚpienie efektu pamićâ˘ci w tym typie jest mocno ograniczone. Dzićâ˘ki temu moĂ
Âźna doĂ
âadowywać⥠jć⌠w dowolnej chwili. Jej napićâ˘cie znamionowe wynosi 3,6V a napićâ˘cie Ă
âadujćâŚce 4,2V. Bateria jest Ă
âadowana staĂ
âym napićâ˘ciem i potrzebuje przynajmniej czterech godzin do peĂ
ânego naĂ
âadowania. Energia dostarczana przez takć⌠baterić⢠jest wyraĂ
Âźana w Watogodzinach na kilogram i wynosi ~150-200 Wh/kg. Przy 100% naĂ
âadowaniu baterii przez wićâ˘kszoĂ
âşć⥠czasu przy temperaturze 25 stopni Celsjusza, baterie Li-Ion bezpowrotnie tracć⌠okoĂ
âo 20% pojemnoĂ
âşci na kaĂ
Âźdy rok od momentu wyprodukowania - nawet w przypadku nieuĂ
Âźywana (6% przy 0 ðC, 20% przy 25 ðC, 35% przy 40 ðC. jeĂ
Âźeli sć⌠przechowywane przy 40% pojemnoĂ
âşci naĂ
âadowania, straty sć⌠zredukowane do 2%, 4%, 15% przy 0, 25 i 40 stopniach Celsjusza). KaĂ
Âźde peĂ
âne rozĂ
âadowanie obniĂ
Âźa ich maksymalnć⌠pojemnoĂ
âşćâĄ. WartoĂ
âşć⥠ta moĂ
Âźe wynieĂ
âşć⥠od 75 do 85% wartoĂ
âşci pierwotnej przy stu rozĂ
âadowniach. W przypadku telefonĂÂłw komĂÂłrkowych lub laptopĂÂłw oznacza to, Ă
Âźe moĂ
Âźna jć⌠wykorzystać⥠przez trzy do pićâ˘ciu lat.
Li-Po ich wĂ
âaĂ
âşciwoĂ
âşci sć⌠zbliĂ
Âźone do akumulatorĂÂłw litowo-jonowych, lecz ta technologia pozwala na budowć⢠wyjćâŚtkowo pĂ
âaskich, elastycznych ogniw. Sć⌠one jednak nieodporne na przeĂ
âadowanie, dlatego ukĂ
âady elektroniczne kontrolujćâŚce proces Ă
âadowania sć⌠w ich wypadku bardzo zĂ
âoĂ
Âźone. WydajnoĂ
âşć⥠energetyczna baterii litowo-polimerowych jest ponad 20% lepsza od baterii Li-Ion i okoĂ
âo trzech razy wićâ˘ksza od baterii NiCd i NiMh.
Lista zadaĂ
âź funkcja telefonu, umoĂ
ÂźliwiajćâŚca tworzenie i edytowanie notatek zawierajćâŚcych informacje o zadaniach do wykonania, a takĂ
Âźe ustalanie ich priorytetu.
Memory Stick karta pamićâ˘ci, w ktĂÂłrej zastosowano pamićâ˘ć⥠Flash EEPROM opracowana przez firmć⢠Sony. UĂ
Âźywana gĂ
âĂÂłwnie w aparatach cyfrowych Sony, konsolach do gier Playstation i telefonach komĂÂłrkowych marki SonyEricson oraz NEC.
microSD karta pamićâ˘ci Secure Digital o rozmiarach 11 x 15 x 1 mm. Jest to najmniejsza seryjnie produkowana karta pamićâ˘ci. Jest dwukrotnie mniejsza od miniSD. Karta posiada 8 zĂ
âćâŚczy (tzw. pinĂÂłw). Format microSD zostaĂ
â stworzony przez firmć⢠SanDisk. Nowa karta (o nazwie TransFlash) zostaĂ
âa zatwierdzona w lipcu 2005 r. przez Secure Digital Card Association jako nowy standard microSD. Karty TransFlash, majć⌠pojemnoĂ
âşć⥠do 1 GB.
miniSD karta pozwalajćâŚca na rozszerzenie pamićâ˘ci urzćâŚdzenia. Ze wzglćâ˘du na bardzo ma